dvm

Ufak kızlar gibi hissediyorum kendimi… hani şu sevgililerine şiir defteri düzen, günlük bitiren lise kızları gibi… gerçi beni liseyi bitireli bir yıl bile olmadı henüz ama hiç öyle bir kız olmamıştım… şimdi olmuş da sayılmam hani…
Belki hayatımda ilk kez birini sevmek istedim; seçmek, uğraşmak ve sevilmek ama o kadar cesaretim olmadığını fark ettim… sadece izleyebiliyorum seni, bazen göz göze geliyoruz, en azından beni fark etmeni sağladım bakışlarımla…
Hatta bugün konuştuk bile, hadi bir şeyler söyledik diyelim, birkaç kelime, öylesine ama yinede seni daha yakından tanımak hoşuma gidiyor ve tanıdıkça daha da genişliyor hayallerimdeki krallığın…
Merak ediyorum neden artık çalışmak için kantini seçtiğini, keşke sebebi ben olsam…
Bir de aslında benziyoruz birbirimize… sende kendimi gördüm bugün anlık söz ve hareketlerinde…